BIOGRAFIA DE MANUEL MARIA

Manuel María Fernández Teixeiro, nado en Outeiro de Rei o 6 de outubro de 1929 e finado na Coruña o 8 de setembro de2004, foi un poeta e académico da lingua galego, destacado polo seu carácter combativo e mais polo seu compromiso político. Entre os temas dos seus poemas destacan o amor, a arte, o propio compromiso político, a denuncia de eivas, aetnografía, a física, a historia, a inmaterialidade, a mitoloxía, o mundo animal, a palabra poética, o paso do tempo, a relixión, a sociedade, a lingua, os traballos agrarios, o urbanismo ou a xeografía. Dedicaráselle o Día das Letras Galegas de 2016 .

 http://www.casamuseomanuelmaria.gal/portada.htm



Publicacions  de Manuel Maria poeticas:
Nesta primeira etapa publica o seu primeiro poemario Muiñeiro de brétemas (1950), co que se inaugura a denominada "Escola dá Tebra". Nos anos sesenta e setenta participou na organización dos partidos políticos nacionalistas na clandestinidade e chegou logo a ser elixido concelleira. En 1985 abandonou a militancia política para dedicarse á actividade literaria e cultural e, desde a súa xubilación, residía na Coruña.

• Muiñeiro de brétemas (1950, Sabino Torres).
• Morrendo a cada intre (1952, La Voz de la Verdad, Lugo).
• Advento (1954, Ediciones Galicia, Centro Galego de Buenos Aires).
• Terra Cha (1954).^[8]
• Libro de cantigas (1955, Lugo).
• Documentos personaes (1958, Celta).
• Libro de pregos (1962, Celta).
• Mar Maior (1963, Galaxia).^[9]
• Versos frolecidos en louvanza de Foz (1967).
• Proba documental (1968, Xistral).
• Noticia da vida e da poesía de Xosé Crecente Vega (1968).
• Manuel María. Poemas ditos coa súa voz (1969, Edigsa/Xistral, Barcelona). Disco de vinilo de 45 r.p.m..^[10][11]
• Versos pra un país de minifundios (1969, Nós, Buenos Aires).
• Versos pra cantar en feiras e romaxes (1969, Patronato da Cultura Galega de Montevideo.
• Remol (1970 Nós, Buenos Aires).
• Canciós do lusco ao fusco (1970, Xistral).
• A Rosalía (1971).
• 99 poemas de Manuel María (1972, Razão Actual, Porto).^[12]
• Odas nun tempo de paz e de ledicia (1972, Razão Actual, Porto).^[13]
• Aldraxe contra a xistra (1973, Roi Xordo).
• Informe pra axudar a alcender unha cerilla (1973, Patronato da Cultura Galega, Montevideo).
• Laio e clamor pola Bretaña' (1973, Roi Xordo).

OBRAS NARRATIVAS:

• Contos en cuarto crecente e outras prosas (1952, Celta).
• O xornaleiro e sete testemuñas máis (1971, Ediciones Galicia. Centro Galego de Buenos Aires).
• Kricoi, Fanoi e Don Lobonis (1973, Editorial Castrelos).
• Andando a Terra (1990, A Nosa Terra). Co pseudónimo de Manuel Hortas Vilanova.
• Os ontes do silencio (1990, Nova Galicia).
• Cando o mar foi polo río (1992).
• Novena a Santa Isabel, por un devoto de Outeiro de Rei (1995, Asociación Cultural Xermolos).
• Historias do empardecer (2003, Laiovento).
• OBRAS ENSAISTICAS:
• Notas encol da poesía de Fermín Bouza-Brei (1958, separata da Real Academia Galega).
• Noticia da vida e poesía de Xosé Crecente Vega (1968, Universidade de Coimbra).
• Noticia da poesía galega de posguerra (1972, Sociedade da Língua Portuguesa).
• A Terra Chá: poesía e paisaxe (2003, Real Academia Galega).
• Galiza (2010, Fundación Manuel María).

• OBRAS INFANTIL E XUVENIL:
• Os soños na gaiola (1968. Reeditado en Xerais).^[20]
• Aventuras e desventuras dunha espiña de toxo chamada Berenguela (1979, Cadernos da Escola Dramática Galega).
• As rúas do vento ceibe (1979, Xistral).
• A tribo ten catro ríos (1991, S. M.).
• Unha sombra vai polo camiño; Como desapareceu a Atlántida e apareceron os lagartos (1991, Xerais).
• Cando o mar foi polo río (1992, S. M.).
• Viaxes e vagancias de M. P. (1994, S. M.).
• As ribeiras son escuras (1997, Everest Galicia).
• O bigote de Mimí (2003, Everest Galicia).

Colaboracións na revista Grial[editar | editar a fonte]

• "A poesía galega de Celso Emilio Ferreiro", revista Grial nº 6 (1964).
• "As augas van caudales", revista Grial nº 9 (1965).
• "Os alugados", revista Grial nº 14 (1966).
• "Raimon, poeta de noso tempo", revista Grial nº 18 (1967).